Ortaokul, bireyin sadece akademik değil, aynı zamanda duygusal, sosyal ve bilişsel gelişiminde büyük dönüşümlerin yaşandığı bir dönemdir. Bu dönemde öğrenciler ne çocukluklarının güvenli alanında kalabilmekte ne de tam anlamıyla gençliğin getirdiği sorumlulukları taşıyabilmektedir. İşte tam da bu arada kalmışlık, ortaokul öğrencileri için bir yandan kimlik arayışını, diğer yandan dış dünyaya karşı duyarlılığı artırır.
Bu yaş grubundaki öğrenciler, bedenlerindeki değişimle birlikte duygularını da yoğun ve dalgalı şekilde yaşarlar. Ailelerinden uzaklaşıp arkadaşlarına yönelme eğilimindedirler, fakat sağlıklı rehberlik ve örnekler olmadığında sosyal çatışmalar ve aidiyet krizleri kaçınılmaz olur. Eğitim ortamında ise sınav baskısı, başarı kaygısı ve öğretmenle olan ilişkiler, bu dönemin hassas dengesini daha da zorlaştırır.
Sonuç olarak, ortaokul öğrencilerinin yaşadığı zorluklar yalnızca ders başarısıyla ölçülebilecek türden değildir. Bu dönemi anlayabilmek için öğrencilerin dünyasına bir adım daha yaklaşmak; onların dilinden, duygularından ve suskunluklarından anlam çıkarabilmek gerekir. Onlara gösterilen empati, anlayış ve sabır; sadece bir öğrencinin değil, bir bireyin sağlıklı gelişimine yapılacak en kıymetli yatırımdır.