Sessizce işini yapanlar değil de “en küçük işi bile şova dönüştürenlere kıymet verilince” ortalık fenomenlerle doldu.
Buna sırt üst makamlara yaranmak uğruna yapılan/yaptırılan salt nicelik odaklı şov amaçlı projeler, yarışmalar, etkinlikler de dahil.
İş yapmak değil de “iş yapıyor görünmek” gayeli yapılan bu etkinliklerle, eğitimde önem arz eden kavramların içi boşaltıldı.
***
Eğitimde artık gösterişten ve nicelikten uzak, disiplin ve ciddiyete dönüş yapılmalı.
Öğretmenlik eğitim/öğretim alanında disiplin, ciddiyet, uzmanlık ve hassasiyet gerektiren profesyonel bir meslektir.
Bunu yapabilmek zaten ziyadesiyle zihnen/ruhen/vicdanen yıpratıcı ve yorucudur.
Ciddi bir uğraşı ve sorumluluk gerektirir.
Bu sebeple Eğitimcinin sadece işine odaklanmasına fırsat verip gösteriş odaklı etkinliklere son verilmelidir.
***
Ülkede el üstünde tutulması gereken ama değer verilmeyen en temel meslek gruplarından biri eğitimciler maalesef…
Bunda; liyakati, eğitimi, ihtisası öncelemeyenler,
İdeolojik hususlarda anında sahaya inip mevzu eğitimcilerin özlük hakları olunca 3 maymunu oynayanlar,
Ve bunlara güç verenler sorumlu.
***
Bir de görev alanına girmediği halde bir yerlere yaranabilmek adına her işi yapanlar,
Mesleğinin/uzmanlığının kıymetini idrak edemeyenler,
Dahası kendine değer vermeyen, mesleğini değersizleştirenler,
Görev alanına girmeyen her işi yapıp sorunlar zaten çözülüyor algısına hizmet edip problemlerin mütemadiyen devam etmesine sebebiyet verenler…