Özellikle çocuk ve ergen psikolojisi alanında yapılan çalışmalar, şu risk faktörlerinin öne çıktığını gösteriyor:
- Sürekli şiddete maruz kalmak veya şiddeti normal görmek
- Aile içi ilgisizlik, ihmal ya da ağır baskı
- Empati gelişiminin desteklenmemesi
- Küçük yaşta zorbalık ve saldırgan davranışların görmezden gelinmesi
- Travmatik olaylar, istismar veya yoğun dışlanma
- Kontrolsüz sosyal medya ve aşırı şiddet içerikleri
- Bazı psikiyatrik rahatsızlıkların erken fark edilmemesi
Ancak önemli bir nokta var:
Şiddet eğilimi gösteren her çocuk “katil” olmaz. Erken destek, sağlıklı iletişim, psikolojik yardım ve güvenli sosyal çevre birçok vakada süreci tamamen değiştirebilir.
Uzmanların dikkat çektiği bazı erken işaretler şunlar olabiliyor:
- Hayvanlara veya akranlara bilinçli zarar verme
- Sürekli yalan söyleme ve pişmanlık göstermeme
- Aşırı öfke patlamaları
- Yangın çıkarma, tehdit etme gibi davranışlar
- Başkalarının acısından keyif alma
- Sosyal izolasyon ve yoğun nefret dili
Bu tür belirtiler görüldüğünde cezalandırmadan önce profesyonel destek alınması gerektiği vurgulanıyor.
