• "Misafirliğe gelen 3 yaşında çocuk elindeki telefonu fırlattı ve televizyonumuz kırıldı.
• Babası özür dilemek şöyle dursun bu kırdığı 4. telefon 2. de televizyon diye pişkin pişkin güldü."
• "6 yaşındaki çocuk pazar tezgâhındaki dolmalık biberleri parmağıyla tek tek popit gibi deldi, pazarcı ardından ürünleri tek tek ayıklayıp kaldırmak zorunda kaldı ve annesi bir kere bile yapma demedi."
• "Evimize gelip tuvalete çocuğunun peşinden "özgüveni kırılır" diye gitmeyen anne sayesinde, çocuğun batırdığı tüm banyoyu ben temizledim."
• "Elinde kıyır kıyır elmalı kurabiyeyle evin içinde dolaşan çocuk için "örtü sereyim de öyle yesin" dedim. Annesi "Oturup yemez ki" diyerek omuz silkti."
• "Komşu çocukları bahçe aydınlatmalarını kırıyor. Söyleyince, "Çocuğumdan daha kıymetli değil" yanıtını alıyorsun."
• Camilerde çocuklar alışsın diye teravih namazına götürülüyor, ama namaz boyu cami YouTube keşfetine dönüyor. Bu çocuk camiye mi alışıyor gerçekten? Böyle yapınca sevap kazandığını mı zannediyor bu insanlar?
• Sorun çocuklarda değil. Sorun, kitap okumayan, pedagojiden bihaber ama Instagram'da izlediği iki videoyla kendini "çocuk ruhundan anlayan ebeveyn" ilan eden yetişkinlerde. 
• Neymiş efendim, çocuk özgürmüş, keşfederken engellenmezmiş, hayır denmezmiş, yoksa özgüveni kırılırmış.
• Peki hangi psikoloji, hangi din, hangi kültür, hangi örf bu vurdumduymazlığı meşrulaştırıyor?
• Yeni bir akım icat ettiler: "sorunlu davranışları özgürlük sanan bir ebeveynlik"
• Disipline "travma", sınır koymaya "baskı" adını verdiler bir de...
• Çocuk merkezli olmak; her şeyi çocuğa bırakmak değil, onun iyiliği için sağlıklı sınırlar çizebilmektir. 
• Özgürlük; başkasının hakkını çiğnemek değil, saygı duyarak var olabilmektir.
• Ebeveynlik; sadece sevmek değil, yön gösterebilmek ve sorumluluk vermektir.
• Çocuklarımızı özgürleştiriyoruz sanırken, aslında onları ölçüsüzlüğe teslim ediyoruz.
• Topluma, hayata, başkasının varlığına karşı duyarsız bireyler yetiştiriyoruz.
• Ama unutmayın, çocuklar her zaman öğrenir.
• Ya sorumluluğu ya sorumsuzluğu...
• Ve çoğu zaman derslerini öğretmenlerinden değil, ebeveynlerinden alırlar.
• O yüzden mesele çocuk değil. Mesele aynaya bakmayı reddeden yetişkinlik.
• Yeteeer diye bağırmak gelmiyor mu içinizden…

Şeyma Çekici