Sendikacılık; özünde bir emek hareketi, bir hak arama mücadelesi ve her şeyden önce bir dayanışma ahlakıdır.
Ancak bugün geldiğimiz noktada, bu ahlaki zeminin giderek aşındığına, sendikal mücadelenin içinin boşaltıldığına, öncelik sorunu yaşandığına şahit oluyoruz.
Kamu sendikacılığı, çalışanların özlük haklarını önceleyen asli kimliğine dönmek zorundadır.
Gerçek kazanımlar; alınan eylem kararlarıyla, o kararların arkasında duranların göğüslediği idari baskılarla, açılan soruşturmalarla, yıllarca süren mahkeme süreçleriyle, yalnızlaştırılmayı, ötekileştirilmeyi, hatta mesleki istikbalini riske atmayı göze alanlarla elde edilir.
Neticede haklar kolay kazanılmıyor.
Bir tarafta bu riskleri göze alıp fedakarlıklar yapanlar, diğer tarafta hiçbir sorumluluk almayıp sadece kazanımlardan istifade edenler…
Hakların iyileştirilmesi için risk alıp elini taşın altına koyanlarla suya sabuna dokunmayanların bir farkı olmalıdır.
“Anayasa ve Uluslararası Sözleşmelerce tanınan sendikal hakkını kullananlara soruşturma açanların, kazanılan haklardan istifade ettiği” tuhaf bir sistem var.
Burada bir gariplik bir çelişki yok mu?
Bir hakkın kazanımı için elini taşın altına koyan emekçiyi bastırmaya/sindirmeye/yıldırmaya çalışan, anayasal hakkını kullanan çalışanı tehdit edip soruşturma açan biri nasıl oluyor da bu kazanımlardan yararlanabiliyor?
Bu sebeple;
Sendikal kazanımlardan sendika üyeleri istifade etmelidir.
bu haklardan yetkili sendika değil, ilgili hususlarda karar alan tüm sendika üyeleri istifade etmelidir.
Sendika aidatını da devlet değil, sendika üyeleri ödemelidir.
Aksi takdirde üye yapma ve tabela sendikacılığından ileri gidilemez.
Kamu çalışanlarının özlük hakları ve refahı için değil ideolojik/siyasi hesaplarla havanda su dövülmeye devam edilir.
Sendikal kazanımlardan üyelerin istifade etmesi ve aidatları üyelerin ödemesiyle;
Sendikal aidiyet ve denetim bilinci oluşur.
Çalışanları öncelemeyen sendikalar sorgulanır.
Hak arama, dayanışma ve hesap sorma bilinci gelişir.
Sendikal kazanımların önemi ve anlamı daha net idrak edilir.
Mehmet GÜLER
