Bir arkadaşım, “Okul başladığı gün bilki dönem bitmiştir.” derdi.
Haksız da sayılmaz, yeter ki ilk gün başlasın, gerisi geliyor.
Çocuklar; derdine düştüğümüz zamanın akıp gittiğinden habersiz, oyun derdindeler.
Çocuklar işte!
Bizde çocuktuk bir zamanlar…
Tatili ipler çeker, okulun tatil oluşuna çok sevinirdik.
Bizim zamanımızda bolca dayak vardı.
Dayaktan yılardık.
Tatili biraz da o nedenle isterdik.
Şimdi öyle değil…
Çocuklar evde olamadıkları kadar okullarda özgür ve özel…
Veliler, öğretmenin ses tonundan rahatsız olabiliyor, bunu da şikâyet konusu yapabiliyor, “Çocuğumun psikolojisi bozuldu.” diyebiliyor.
Neyse tatile girdi çocuklar…
Okul konforlu bir yaşam alanı da sunsa tatil tatildir.
İki hafta boyunca öğrenci tatilin tadını çıkaracak…
Gezecek, tozacak, eğlenecek…
Tabii ki de dinlenecek…
Çocukların; tablet, telefon, televizyon, bilgisayar bağımlılığı velilerin kâbusu…
Çocuklar için büyük bir tehlike…
Ne diyeyim, her dönem çocukların karşısına bir şeyler çıkartılıyor.
Bizim zamanımızda videolar yeni çıkmıştı.
Kahvehanelerde, pastanelerde video izlemek için bin bir yolu denemekteydik.
Bunun için az yumurta, ceviz satmadık…
Anlayacağınız her zaman çocukların sınanacağı bir tehlike vardı.
Tehlikelerden uzak duran hep kazanmıştır.
Başarı öyle kolay gelmez.
Bu arada çocukların karnesine çok takılmayın!
Kızıp, azarlamayın, psikolojik şiddet uygulamayın çocuklara…
Karnedir...
İyiliği, kötülüğü yıllar içinde değişebilir.
Nice kötü karneli çocuklar en iyi yerlere gelmiştir.
Örneklerle sabittir.
Öğretmenler tatilde “Çocuklar bol bol kitap okuyun.” demiştir.
Çocuklar, hem dinlenecek hem de iki haftayı çok iyi değerlendirecek...
Öyle yan gelip yatmak yok.
Velilere büyük iş düşüyor.
Biliyorsunuz, eğitim ailede başar.
Aile çocuğunu iyi yetiştirmezse, okul çocuğu eğitmede yetersiz kalır.
Tertip, düzen…
En önemlisi de ahlak…
Son zamanların en büyük eksiği, çocukların ahlaki konularda istendik düzeyde yetişmemesi…
Ahlaki çöküntü net!
Biz yine tatil meselesine dönelim.
Sabah erkenden kalkmalar, okulun yolunu tutmalar, dersler, öğretmenler…
Kolay değil…
Bir dönem geride kaldı.
Yoruldu çocuklar…
Bizler; yolda, sokakta, bahçe aralarında, dere kenarında, evlerin damında,gece gündüz demeden oynar dururduk.
Zaman kavramı yoktu.
Devir değişti.
İhtiyaçlar sınırsız olsa da kaynaklar sınırlıdır.
Zaman kavramı tepemizdedir.
Her şey zamanla planlı…
Çocukda olsan fark etmiyor.
Çocuklar sınırlı zaman içinde kendinizi mutlu edecek şeyler yapınız.
Sizden daha değerli bir şey yok!
Kitap okumayı bir angarya iş olarak görmeyin!
Kitap okuyun hem de çok…
Tatile girmeniz, görev ve sorumluluklarınızı yerine getirmeyeceğiniz anlamına gelmez.
Her daim sizi bekleyen görev ve sorumluluklarınız var.
Bu bilinçte hareket ettiğinizi biliyorum.
Anneniz, babanız demokrasinin kılıcı gibi tepenizde; siz unutsanız, unutmak isteseniz de onlar unutturmazlar.
Uzun bir tatil değil…
İki hafta…
Ne diyelim!
Tatil kısa da olsa tadını çıkartın!
Çocuklar tatil başladı…
Günler, aylar, yıllar nasıl geçiyor inanın insan anlayamıyor; bir su misali akıp geçip gidiyor.
Bir arkadaşım, “Okul başladığı gün bilki dönem bitmiştir.” derdi.
Haksız da sayılmaz, yeter ki ilk gün başlasın, gerisi geliyor.
Çocuklar; derdine düştüğümüz zamanın akıp gittiğinden habersiz, oyun derdindeler.
Çocuklar işte!
Bizde çocuktuk bir zamanlar…
Tatili ipler çeker, okulun tatil oluşuna çok sevinirdik.
Bizim zamanımızda bolca dayak vardı.
Dayaktan yılardık.
Tatili biraz da o nedenle isterdik.
Şimdi öyle değil…
Çocuklar evde olamadıkları kadar okullarda özgür ve özel…
Veliler, öğretmenin ses tonundan rahatsız olabiliyor, bunu da şikâyet konusu yapabiliyor, “Çocuğumun psikolojisi bozuldu.” diyebiliyor.
Neyse tatile girdi çocuklar…
Okul konforlu bir yaşam alanı da sunsa tatil tatildir.
İki hafta boyunca öğrenci tatilin tadını çıkaracak…
Gezecek, tozacak, eğlenecek…
Tabii ki de dinlenecek…
Çocukların; tablet, telefon, televizyon, bilgisayar bağımlılığı velilerin kâbusu…
Çocuklar için büyük bir tehlike…
Ne diyeyim, her dönem çocukların karşısına bir şeyler çıkartılıyor.
Bizim zamanımızda videolar yeni çıkmıştı.
Kahvehanelerde, pastanelerde video izlemek için bin bir yolu denemekteydik.
Bunun için az yumurta, ceviz satmadık…
Anlayacağınız her zaman çocukların sınanacağı bir tehlike vardı.
Tehlikelerden uzak duran hep kazanmıştır.
Başarı öyle kolay gelmez.
Bu arada çocukların karnesine çok takılmayın!
Kızıp, azarlamayın, psikolojik şiddet uygulamayın çocuklara…
Karnedir...
İyiliği, kötülüğü yıllar içinde değişebilir.
Nice kötü karneli çocuklar en iyi yerlere gelmiştir.
Örneklerle sabittir.
Öğretmenler tatilde “Çocuklar bol bol kitap okuyun.” demiştir.
Çocuklar, hem dinlenecek hem de iki haftayı çok iyi değerlendirecek...
Öyle yan gelip yatmak yok.
Velilere büyük iş düşüyor.
Biliyorsunuz, eğitim ailede başar.
Aile çocuğunu iyi yetiştirmezse, okul çocuğu eğitmede yetersiz kalır.
Tertip, düzen…
En önemlisi de ahlak…
Son zamanların en büyük eksiği, çocukların ahlaki konularda istendik düzeyde yetişmemesi…
Ahlaki çöküntü net!
Biz yine tatil meselesine dönelim.
Sabah erkenden kalkmalar, okulun yolunu tutmalar, dersler, öğretmenler…
Kolay değil…
Bir dönem geride kaldı.
Yoruldu çocuklar…
Bizler; yolda, sokakta, bahçe aralarında, dere kenarında, evlerin damında,gece gündüz demeden oynar dururduk.
Zaman kavramı yoktu.
Devir değişti.
İhtiyaçlar sınırsız olsa da kaynaklar sınırlıdır.
Zaman kavramı tepemizdedir.
Her şey zamanla planlı…
Çocukda olsan fark etmiyor.
Çocuklar sınırlı zaman içinde kendinizi mutlu edecek şeyler yapınız.
Sizden daha değerli bir şey yok!
Kitap okumayı bir angarya iş olarak görmeyin!
Kitap okuyun hem de çok…
Tatile girmeniz, görev ve sorumluluklarınızı yerine getirmeyeceğiniz anlamına gelmez.
Her daim sizi bekleyen görev ve sorumluluklarınız var.
Bu bilinçte hareket ettiğinizi biliyorum.
Anneniz, babanız demokrasinin kılıcı gibi tepenizde; siz unutsanız, unutmak isteseniz de onlar unutturmazlar.
Uzun bir tatil değil…
İki hafta…
Ne diyelim!
Tatil kısa da olsa tadını çıkartın!
Çocuklar tatil başladı.