Eğitimde Önemsenmeyen Büyük Tehlike “Değersizlik Hissi ve Motivasyon Kaybı”
Özellikle son birkaç yıldır Öğretmeni hedef haline getiren, itibarsızlaştıran ilginç hesaplar türedi.
Eğitim/öğretimle ömrünü heba edip, fedakarca ve idealist bir perspektifle ömrünü öğrencilerine adayan eğitimciler büyük bir itibar suikastı ile karşı karşıyalar.
Öğretmenleri hedef göstererek, topluma Öğretmen nefreti aşılayan bu hesaplara ciddi yaptırımlar uygulanmalıdır.
Öğretmenin merkeze alındığı, itibarının kamu otoritesince korunduğu, keyfi kararların sıkıca denetlendiği bir süreç başlatılmalıdır.
Eğitimde öncelenmesi gereken en temel unsur olan Öğretmenler, büyük bir değersizlik hissi ile mesleki motivasyonlarını kaybediyorlar.
Cumhuriyetin kuruluşundan bugüne hiçbir beklenti içinde olmadan asli görevi olmayan işleri bile gururla ve fedakarca yapan öğretmenler, emeklerinin art niyetle sömürülmesi, su istimal edilmesi ve hiçbir değer görmemesi neticesinde ciddi bir hayal kırıklığı ile yüzleşmekteler.
Okulların her türlü eksikliğini, öğrencilerin eğitim/öğretim dışı her türlü ihtiyacını büyük bir özveri ile karşılayan eğitimciler; emeklerinin görmezden gelinmesi sebebiyle görev tanımları haricinde artık hiçbir yükümlülüğün altına girmek istemiyorlar.
Öğretmenler; öğrencilerin akademik, sosyal, sanatsal ve kültürel gelişimlerini desteklemek amacıyla;
Ulusal ve yerel projeler, Okul ve okul dışı etkinlikler, Zümre, komisyon, kurullar, Belirli Gün ve Haftalar, programlar, törenler, Ek görevler, Mesai dışı seminer ve kurslar,olmak üzere ekstra zaman, emek ve mesai gerektiren ek sorumluluklar yüklenmektedirler.
Bu kapsamda emeğin karşılığını verebilmek gayeli ek mesai sistemi sil baştan revize edilerek;
Bir kahve parası bile etmeyen ek derslere en az %100 zam yapılmalıdır. İlave sorumluluk gerektiren proje, etkinlik, program hazırlama, zümre/kurul/komisyon başkanlıklar vb görevlere ek ders yazılmalıdır. Sınıf rehber öğretmenliği için verilen ek ders arttırılmalıdır. Yüksek Lisans mezunlarına %30, doktora mezunlarına %50 arttırımlı ek ders ödenmelidir. Nöbet görevi kaç kez ifa ediliyorsa o kadar ek ders yazılmalıdır. Boş ders görevlendirilmeleri ücretlendirilmelidir. Daha basit, sade ve anlaşılır bir ek ders sistemi getirilmelidir.
Temel ihtiyaçların bile karşılanmakta güçlük çekildiği, maaşın yarısının kiraya gittiği, maddi/manevi itibarın kalmadığı bir süreçte eğitimcilerin yükünü daha da arttıran uygulamalar süreci daha da verimsizleştiriyor.
Eğitimde “liyakat” öncelenerek;
Öğretmenin; “emeğine, itibarına, haklarına” gereken ihtimam gösterilirse eğitimin özü de niteliği de yükselecektir.
Mehmet GÜLER
guncelegitim.com