Özellikle çocuk ve ergen psikolojisi alanında yapılan çalışmalar, şu risk faktörlerinin öne çıktığını gösteriyor:
Sürekli şiddete maruz kalmak veya şiddeti normal görmek Aile içi ilgisizlik, ihmal ya da ağır baskı Empati gelişiminin desteklenmemesi Küçük yaşta zorbalık ve saldırgan davranışların görmezden gelinmesi Travmatik olaylar, istismar veya yoğun dışlanma Kontrolsüz sosyal medya ve aşırı şiddet içerikleri Bazı psikiyatrik rahatsızlıkların erken fark edilmemesiAncak önemli bir nokta var:
Şiddet eğilimi gösteren her çocuk “katil” olmaz. Erken destek, sağlıklı iletişim, psikolojik yardım ve güvenli sosyal çevre birçok vakada süreci tamamen değiştirebilir.
Uzmanların dikkat çektiği bazı erken işaretler şunlar olabiliyor:
Hayvanlara veya akranlara bilinçli zarar verme Sürekli yalan söyleme ve pişmanlık göstermeme Aşırı öfke patlamaları Yangın çıkarma, tehdit etme gibi davranışlar Başkalarının acısından keyif alma Sosyal izolasyon ve yoğun nefret diliBu tür belirtiler görüldüğünde cezalandırmadan önce profesyonel destek alınması gerektiği vurgulanıyor.