Belki birileri düşük maaş vs. yüzünden istifa ettiğimi düşünecek ama baştan söyleyeyim: Mesleğime tutkuyla bağlı bir insanım…   Şimdi neden istifa ettiğimi kısaca özetleyeyim sizlere:   - “Çocuklar artık değişti, eskisi gibi değil” fikrine katılmıyorum, çünkü değişen anne-babalık oldu, toplum oldu, çocuklar sadece bu sistemin masum kurbanları.   - Anne babalar, teknolojiye ve maddi unsurlara bağlılık ile aşırı çalışma saatleriyle istikrarsız bir ebeveynlik sunmaya başladılar.   - Yaptıkları her şeye aşırı tölerans gösterilen ve “hayır” yanıtını/tepkisini duymayan çocuklar da, bu tavırlarını okulda da sürdürmeye çalışıyorlar.   - Öğretimde salt teknolojiye bağımlılık, çocukların kendi aralarındaki insani bağları zayıflatmakla kalmayıp, aynı zamanda yaratıcılıklarını ve “el becerilerini” de öldürüyor.   - Teknolojiye entegre olma ve angarya kağıt işinden pek öteye gitmeyen “planlar hazırlamakla” geçen zaman, derste öğrencilerle geçirilebilir.   - Ayrıca, velilerle öğretmen arasındaki ilişki artık tamamen ticari bir boyuta dönüşmüş.   - Aileleri de sorumlu kılmak yerine, bir nevi müşteri servisi görevi görmeye başladık.   - Okul saatleri dışında sürekli bir şeyler isteyen, olmayınca da sinirlenen ve çocuklarına asla “hayır” dememem gerektiğini söyleyen aileler.   - Her geçen gün mental ve fiziki olarak tükeniyorken, 21 öğrencinin hangi birisine, ne kadar yetebilecektim…?   - 46 günlük alacağımı ve tazminatımı da bırakıp istifa ediyorum...   Jessica Gentry.   Çeviri: Emrah Boynukara Kaynak: DailyMail