Lakin bu meselenin altı da üstü de çok karışık. “Borsa” benzetmesi üzerinden gidersek; anladığım kadarı ile “öğretmenleri yatırım aracına” dönüştürenlerle yatırımcı pozisyonunda olan veliler arasında kazan-kazan ilişkisi var.
“Bir dokun bin ah işit” sözünün tam karşılığını bu konuya değinince yaşadım.
Zaman zaman kamuoyu tepkisini ölçmek ve detay bilgi almak için toplumun tamamını ilgilendiren konularda takipçilerime başvuruyorum. “Parayla öğretmen seçme” haberleri üzerine Twitter ve Instagram’da konuyla ilgili bir paylaşım yaptım ve ‘bazı devlet okullarında veliler tecrübeli öğretmenleri parayla seçiyorlarmış, 60 bin TL’ler telaffuz ediliyor, böyle bir tarife ve uygulamayla karşılaşan, ödeme yapan var mı?’ diye sordum. Paylaşımlara iki binden fazla kullanıcıdan yanıt geldi. Birçoğunu okudum. Sadece veliler değil, okul idarecileri ve öğretmenler de yazdı. Bazılarına özelden sorular sordum, yanıtlar aldım.
Bu arada “öğretmen borsası” haberini NTV’de izledim ama konuyu gündeme Türkiye gazetesi taşımış. Mahmut Özay imzalı haberde, “1. sınıfa gidecek çocukları için tecrübeli öğretmen isteyen veliler kesenin ağzını açtı, okul idareleri tarife bile hazırladı” deniliyor. İşittiğim “ahlar” da bu bilgiyi doğruluyor. Kazan-kazan ilişkisi; kesenin ağzını açan veliler ile öğretmene göre tarife hazırlayan okul idareleri arasında kurulmuş zaten. Yani devlet okulları, 1. sınıflara kayıtlarda velilerden yüklü miktarda bağış talep ediyorlar ve veliler de bu paraları ödemeyi büyük oranda kabul ediyorlar.
Ersin ÇELİK / Yeni Şafak