Gazete    Gerekli    Hava?    Künye

Yaşlılarımızın söylediği “nerde o eski günler” sözünü artık orta yaşlılar hatta gençlerimiz de söylüyor. Toplumun kirlenme hızı da çağın hızıyla paralel. Hiçbir şeyin eski tadı yok, toptan bir özlem içerisindeyiz.
 
Eski öğretmenlerimiz de özlenenler arasında. Bir meslek grubunda her zaman farklı nitelikte insanlar bulunmuştur. Genel bir deformasyondan söz ediyorsak bu durum temelde toplumun niteliği ile, özelde o meslek erbabını nasıl yetiştirdiğinizle ilgilidir. Elmanın kurdu özünden olur, yani getirilen her eleştiri aslında bir özeleştiridir.
 
Her geçen yıl öğretmenlere yönelen eleştirilerin sayısı ve ağırlığı arttı. Ataması yapılmayan yüzbinlerce öğretmeni de hesaba katarsak kalabalık bir grubuz ve bol bulunan her şeyin değeri azalıyor sanırım. Bozdur ve harca mantığıyla gelen eleştiriyor, giden fırçalıyor.
 
Biz de mükemmel olduğumuzu söylemiyoruz aslında. Bizi yetiştiren öğretmenlerimizin çoğundan geride olabiliriz. Ancak, aldığımız eğitim ve sosyo-ekonomik statümüz de o öğretmenlerin çok gerisinde unutmamak gerek. Öğretmen oluşumuza değin ve çalışırken maruz kaldığımız koşullar bize şekil veriyor. Öğretmene bakıp yüzünü buruşturanların niteliğimize dair sorumluluğu var.
 
Geçtiğimiz günlerde Mardin Valisi Sayın Hasan Duruer’in öğretmen niteliği üzerine yaptığı yorumu bu kapsamda değerlendirmek gerek. Sayın Valim; “Dersini verdikten sonra öğrencinin geleceğini dert edinmeyen, öğretmenevlerinde oyun oynamaktan başka bir sosyal faaliyeti olmayan öğretmenlerden ne bekleyebiliriz. Ama her zaman da maaşlarından şikayetçi olurlar. En büyük sıkıntı öğretmenlerden kaynaklanıyor. Ben eski öğretmenleri arıyorum” demişti. (Öğretmenevlerini bizden başka herkese açarak kamyoncular kahvehanesine çevirdiler, fırçayı yiyen biziz.) Benzer ve beter yorumlar daha önce de, daha büyük ağızlar tarafından yapılmıştır. Biz öğretmen günlerinde bakanımız tarafından azarlanmış bir grubuz. Eski öğretmenleri özleyen valimiz vesilesiyle, biz de özlemlerimizi sıralamak istiyoruz: ·Eğitim Fakültesini bitirmenin öğretmen olmaya yettiği günleri özlüyoruz·Atanan öğretmeni garda karşılayan, gerekirse evinde ağırlayan valileri özlüyoruz ·Mustafa Necati gibi bakanları özlüyoruz·Öğretmene kız vermenin, ev kiralamanın onur sayıldığı zamanları özlüyoruz ·Öğretmen maaşıyla her gün gazete okunduğu, sinema, tiyatro ve tatile gidildiği, üstüne tasarruf yapıldığı zamanları özlüyoruz·Bir yıl çalışınca eş durumundan, iki yıl sonra da tercihen tayin olunduğu yönetmelikleri özlüyoruz·En iyi öğretmenlerin müdür, daha iyilerinin bakan olduğu günleri özlüyoruz·Dersimize misafir olmak için saygıyla izin isteyen müfettişleri özlüyoruz
·Hükümetlerin değil, Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin Valilerini çok özlüyoruz Sayın valimizin ve pek çok devlet büyüğümüzün özlemini duyduğu öğretmen tipolojisi maaşı ve kadrosu kadar konuşan, azar işitince köşeye sinen, buçuklu zamlara biat edenler ise, biz onlardan değiliz.  Hiçbirini geri veremeyecekseniz yukarıda sayılanlar içinde en çok mesleğimize duyulan saygıyı özledik. Unutmayın ki; içinde bulunduğumuz koşullara rağmen Mustafa Kemal’in öğretmenleriyiz!
 
Cansel Güven
Anadolu Eğitim Sendikası Genel Başkanı