Çocuklarınıza Yumuş Buyurun!


Çocuklarınıza Yumuş Buyurun!

Bir baba olarak çocuk yetiştirme konusunda yaptığım en önemli hatayı sizlerle paylaşmak istiyorum. Anne babaların bu yazıyı dikkatle okumasını ve bu hataya düşmemelerini öneriyorum.

Çocuklarınıza Yumuş Buyurun!
Çocuklarınıza Yumuş Buyurun!

Bir öğretmenimiz okula yeni başlayan çocuklardan  bir şeyler yapmalarını istediğinde suratına baktıklarını  ne yapacaklarını bilemediklerini, çocukların zeka sorunu olmadığını  ama yönergeleri anlama ve uygulamada sorun yaşadıklarını ifade etti.

Evet, haklıydı kendi çocuklarımda da yönergelere uyma konusunda sorun vardı. Bunun sebebini düşündüğümde çocuk yetiştirme konusunda yaptığım hatayı anladım.

Bir kasabada doğup büyümüş, yatılı okullarda okumuş, bekarlık döneminde ev veya öğretmenevinde kaldığı sürede hiç kimseden hiçbir şey istemeden bütün işlerini kendisi yapmış biriydim. Bu tutumum evlendikten sonra da devam etti. Eşimden ve çocuklarımdan bir şey yapmalarını istemeden ev içinde her şeyi kendim yapardım.

Zaman geçip çocuklarım büyümeye başlayınca çocuklarımdan zorunlu hallerde bir şeyler yapmalarını istediğimde örneğin, çalışma masamın çekmesinden bir şey getirmelerini istediğimde çocuklarımın bu konuda sıkıntı yaşadıklarını gördüm. Hatta “Çorabını veya kazağını değiştir.” gibi en basit yönergeleri bile yerine getirmekte  zorlanıyorlar, çorapları/kıyafetleri bulma, kendi çorabı ile kardeşininkini ayırma,  eşleştirme veya giymekte sıkıntı yaşıyorlardı.

Oysa biz küçükten, kendi işlerimizi kendimiz yaptığımız gibi, ailedeki büyüklerin hatta mahalledeki komşuların bile küçük işlerini yapardık. Bir komşu bakkala gidip bir şeyler almamızı istese koşarak çarşıya gider, beş dakikada bu işi hallederdik. Evde, ahırda,  bahçede, tarlada  yapılması gereken tüm işlerde ailemizin yanında olur, onların getir götür işlerini yapar, işlerin bir ucundan tutardık. Bizim yörede çocuklardan böyle bir şeyler istenmesine “yumuş buyurmak” denirdi. Gün içinde çocuklara onlara yumuş buyrulurdu ve çocuklar bu işleri şevkle yapardı.

Bu şekilde yetişen çocuklar yaşlarından daha da olgundular. İş yapmak zorlarına gitmezdi. Kimse istemese  bile  işlerin bir ucundan tutarlardı.  Önemli ile önemsizi ayırır, ailelerinden abuk subuk  beklentileri olmaz, istekleri makul olurdu. Kendilerini kontrol edebilirler beklemeleri gerektiğinde mızmızlanmadan  beklerlerdi. Onlar, büyümüş de küçülmüş birer aile bireyi idiler.

Bir baba iş yaparken çocuğuna “Kerpeteni  getir.” dediğinde çocuk yaşadığı ortamı çok iyi tanıdığı için  kerpetenin ne olduğunu, nerede bulunduğu bilir ve hemen getirirdi. Şayet yerini bilmiyorsa kendisine yapılan yer tarifini kolayca anlar, isteği yerine getirme konusunnda asla sıkıntı yaşamazdı. Bir komsudan bir şey getirmesi istendiğinde utanıp sıkılmadan severek hemen getirilirdi. Çocuklar sosyaldiler, özgüvenleri vardı. Onlar becerikli çocuklardı.

Ben öyle bir ortamda yetiştiğim halde   baba olarak yıllarca çocuklarımdan bir bardak su bile istememiş, onlara hiç yumuş buyurmamıştım. Bu yüzden çocuklarım söylenilen yönergeleri uygulamakta zorlanıyorlardı.

Sevgili anne babalar,  çocuklarınız konuşmaya ve sizi anlamaya başladıkları andan itibaren onlara yönergeler verin. Bir oyuncağı gösterip size getirmesini veya bir rafa koymasını isteyin. Çocuklar büyüdükçe yönergeleri çoğaltıp zenginleştirin. Örneğin kitaplıktan adını verdiğiniz  bir hikayeyi,  alet çantasından tornavida, pense vb. aletleri, mutfaktan bir eşyayı bulup getirmesini veya götürmesini isteyin. Dolaptan meyve getirmelerini isteyin. Bakkala, markete  alış verişe gönderin. Pazara götürün eline para verip bir şeyler almasını isteyin, pazar poşetlerinin bir kısmını ona taşıtın. Odalarını toplamalarını, eşyalarını yerleştirmelerini, temizlik işleri yaparken size yardım etmelerini isteyin. Kısaca, çocuklarınıza yumuş buyurun.

Çocuklara yumuş buyurduğunuzda ;

Zihinsel açıdan:  Dinleme, anlama gibi zihinsel becerileri gelişir. Söylediklerinizi anlamaya çalışırken kavrama, istediklerinizi nasıl yerine getireceğini düşünürken akıl yürütme kabiliyetleri artar. Evdeki eşyaların veya marketteki mamullerin nerede olduklarını, neye nasıl ulaşacağını hatırlaması ve zihinden hesap yapması  gerekeceğinden zihin kapasiteleri gelişir  ve akılda tutma süresi uzar.

Fiziksel açısından: Tutma, kavrama, açma, kapatma, taşıma, koyma, boşaltma, doldurma vs. birçok becerileri gelişir. İş yaparken başta el ve parmak kasarı olmak üzere bedensel kontrol artar. Yaşlarının gerektirdiği fiziksel aktiviteyi kolaylıkla yapabilir hale gelirler.

Psikolojik açıdan: Çocukların duygusal  açıdan takvim yaşına paralel şekilde olgunlaşması sağlanır. Çocuklar, faydalı olma, yardımcı olma gibi  önemli duyguları tadarlar. Sorumluluk duyguları artar. Kendi varlığını ve önemini fark ederler. Kendilerini değerli hissederler. Daha mutlu bireyler olurlar. Bağımsız  iş yapabilmeleri kolaylaşır, özgüvenleri gelişir. Bütün bunlar ileride  sağlıklı bir kişiliğe sahip olmalarını sağlar.

Sosyal açıdan: Başka bireylerle birlikte çalışma, ekip olma, diğer insanlarla uyum içinde hareket etme, becerileri gelişir ve ileride sosyal açıdan uyum sorunu yaşamazlar. Dışa dönük tavırları artar. Daha çabuk arkadaş edinilirler. Grup oyunlarında başarılı olurlar. Empati kurabilirler. Bu onları daha uyumlu ve sevilen insanlara dönüştürür.

Sevgili anne babalar,

“Çocuğuma kıyamam, ondan bir bardak su bile istemem.” demeyin, susadığınızda bir bardak su getirmelerini isteyin. Çocuğunuza buyuracağınız yumuşlar, biricik yavrularımızın geleceğini daha güzel kılacak ve onları hayata hazırlayacak önemli adımlardır.

 

Doğan CEYLAN
Evde Eğitim Sayfası Editörü / Maarif Müfettişi

 

 

doğan ceylan


Facebook sayfamızı beğenerek eğitim gündemini daha hızlı takip edebilirsiniz.
Beğenmek için tıklayınız


Sende Yorumla...
Kalan karakter sayısı : 500
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR X
2019 İl Dışı Yer Değiştirme Sonuçları Açıklandı
2019 İl Dışı Yer Değiştirme Sonuçları Açıklandı
Aynı öğretmene, aynı gün, aynı saatlerde üç tane seminer görevi
Aynı öğretmene, aynı gün, aynı saatlerde üç tane seminer görevi